เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะขนมเทียนตรุษจีนเนี่ยล่ะ
 
 
วันจันทร์ด้วยความอยากกินมาก ก็เลยโทรไปหาเพื่อนว่าจะไปหาที่เกษตร แต่มันลืมเอาขนมมา ㅠㅠ
 
 
ก็เลยได่รู้ว่า มิสเตอร์อีทงแฮจะมาไทยวันที่ 25 ตอน หกโมง เอาไงดีวะ
 
 
แต่บอกเพื่อแล้วว่าจะไป ก็เลยไปนอนค้างที่หอเพื่อน
 
 
ตอนนั้นไม่คิดเลยว่าจะได้ไปดูด๊อง(อีกแล้ว) พอดีกับว่าวันพุธมีเรียนแค่สองชั่วโมง งอแงไม่อยากตื่น
 
 
กลายเป็นว่าโดดซะงั้น เพื่อนก็ออกไปเรียน พอมันจะกลับหอดันชวนเราออกไปดูหนัง อ่าว
 
 
คราวนี้โดน underworld หลอกล่อแทน ณ ตอนนั้น คิดแล้วว่า คงไม่พ้นไปดูด๊องแน่ๆๆ  
 
 
 
ออกไปดูหนังที่เซนทรัลลาดพร้าว แต่!!! SF ไม่มีรอบ มีอีกทีก็เย็น อารมณ์เสีย ก็เลยนั่งชิวกินข้าวกันอยู่ที่นั้น
 
 
 
บ่ายสามครึ่งก็ได้เวลารวมพล ไปขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดิน MRT ไปเซนทรัลพระราม 9 วู้วๆๆ
 
 
 
ใช้เวลาเดินนทางไม่ถึงครึ่ง ชม. ก็ถึง คนไม่ค่อยเยอะ เดินไปสำรวจที่จัดงาน
 
 
 
เรียกได้ว่าหาที่จัดงานได้ดีมากเลย ติดลิฟท์ ติดลานจอดรถ เดินนิดเดียวก็ถึงเวทีแล้ว
 
 
 
 พื้นที่หน้าเวทีคนจับจองกันเต็มพื้นที่เลยทีเดียว พอเห็นอย่างนั้น ก็เลยตัดสินใจกับเพื่อนกันว่าจะรออยู่แถวๆ หลังเวทีที่ไม่ค่อยมีคน
 
 
 
 คิดได้อย่างนั้นก็เลยไปเดินชิว คนในห้างน้อยมากกกกกก ผีสิง ป่าช้าสุดๆ เดินดูรองเท้า เสื้อผ้า เข้าร้านนู้ออกร้านนี้ เพลินมาก
 
 
 
ห้าโมงกว่าๆ เริ่มมีการ์ดลงมา แล้วก็มีชุดส้ม จนท.ของห้างเริ่มเตรียมสถานที่ ก็ยังไม่ตื่นเต่นเท่าไร
 
 
 
 
แต่พอผ่านไปซักพัก การ์ดก็เอาเสาเชือกสีแดงมากั้น เท่านั้นหละ จับมือเพื่อนไปห้องน้ำทันที เพราะตัดสินใจแล้วว่าคราวนี้ขอใกล้ๆ
 
 
 
 
เข้าไปอยู่ในห้องน้ำก ก็เริ่มอยู่ไม่สุข เพราะใกล้จะหกโมงแล้ว ก็ยืนอยู่หน้าห้องน้ำกันต่อไป ข้างนอกมีการกั้นอะไรกันเรียบร้อยแล้ว    แต่!!
 
 
 
เรื่องมันไม่ง่ายขนาดนั้น ยืนอยู่ยังไม่ทันไร การ์ดก็มาไล่ต้อนฉันออกไป ด้วยประโยคที่ว่า "ห้องน้ำปิดแล้ว" !!!
 
 
 
 
จำใจเดินออกมา แต่ก็ไม่ได้ไปไหนไกล ออกไปยืนอยู่ด้านนอกที่เค้ากั้น ยืนพิงผนังกระจกร้านลาคอส อนาทตัวเอง
 
 
 
 
หกโมงห้านาทีก็แล้ว สิบนาทีก็แล้ว ยังไม่มีวี่แววของ มิสเตอร์อี คนเริ่มเยอะขึ้น จากแค่ยืนพิง ก็เป็นยืนแนบ
 
 
 
ผ่านไปจะหกโมงยี่สิบ ก็ยังไม่เห็นเงาคุณชาย หน้าเวทีก็กรีดกันไป อังกอร์กันไป คนก็เบียดๆๆๆ มองเห็นสภาพตัวเองจากกระจกในร้าน กุไม่ต่างอะไรจากปลาดูดตู้เลย
 
 
 
 
ป้าข้างหน้ากับเด็กม.ปลายข้างๆๆ ก็ยังเม้ามอยกันไม่หยุด อยากจะเม้าด้วย แต่ กุไม่ใช่เมนมิสเตอร์อีทงแฮ วงที่ชอบก็ไม่ได้ใกล้เลย ไม่รู้เรื่องอะไรกับเค้าซักอย่าง ㅠㅠ
 
 
 
ไม่รู้จะทำอะไร ก็เลยชวนเพื่อนเม้าลูกค้าลาคอสแทน เราก็มองเค้า เค้าก็มองเรา 555 แทบเม้าเค้าแบบซึ่งๆ หน้าอีกด้วย
 
 
 
 
รอจนเมื่อย ยืนจนเหนื่อย การ์ดแม่งก็ขำกุ ก็ได้เวลาคุณชายจะออกมา เท่านั้นล่ะ คุณพระ คนเบียดกระจายยยยยยย
 
 
 
 
ด๊องเดินออกมาแล้วๆๆๆๆ การ์ดเยอะมากกก แทบมองไม่เห็น พอได้มายืนบนพื้น ด๊อง อื้ม มากกกกกก
 
 
 
 
 
เธอก็เดินช้าๆๆ โบกมือๆๆ ใกล้มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ใกล้แบบระยะเห็นสิว เอื้มมือก็ถึงเลยทีเดียว อ๊ากกกกก ขาววว หน้าตาน่ารักกกกกกกก อ๊อกกกก
 
 
 
 
ไม่เคยได้ใกล้ใครเท่านี้มาก่อน พอเธอขึ้นไปบนเวที ตรงนั้นก็สลายตัวกันไปหมด
 
 
 
หลังจากฟินกับความใกล้แล้วก็เดินขึ้นไปชั้นสอง ว่าจะไปกระโดด ๆ ดูข้างหลัง เค้าก็สัมภาษณ์กันปกติ เหมือนปีที่แล้วเลย (ตอนปีที่แล้วก็ไปเหมือนกัน ถ่อมาจากศาลายาโดดเมคอัพแลคเชอร์ด้วย 555) ขี้เกียดดู
 
 
 
 
 เดินเข้าร้าน cc-oo ฆ่าเวลา เพื่อนมาเล่าให้ฟังว่าเค้ามีโมเมนต์คิเฮกันด้วย (ว่าแล้วววว กรี๊ดกันดังมากกกกก) ไม่มีอะไรทำอีก เดินออกไปกระโดดๆ ดู
 
 
 
 
วันนี้ด๊องอารมณ์ดีมากกกก น่ารักมากกกกกกกกก พอถึงช่วงประกาศชื่อผู้โชคดี MC ก็อ่านชื่อไป ด๊องก็พูดตาม พูดนามสกุลอะ
 
 
 
 
 พี่MC ก็เลยเปลี่ยนเป็นอ่านนามสกุลก่อน ด๊องจะได้พูดชื่อแทน (ตรงนี้น่ารักมากกก พูดตามได้ชัดมากกกก) แล้วมีคนนึงชื่ออ่านยากมาก เธอคงพูดตามไม่ได้ เลยพูดส่า pass 555 (เจ้าของชื่อคงอยากจะเปลี่ยนชื่อ 555)
 
 
 
 
 พอมาคนสุดท้าย ชื่อปราถนา ด๊องก็พูดตาม ปราด-ถะ-หนา คับ (ควบกล้ำชัดมากกกกก น่ารักกกก)
 
 
 
 
แฟนก็จะได้ถ่ายรูปคู่อะค่ะ แฟนที่ขึ้นไปคนแรกก็เอาผ้าเชียร์ขึ้นไปด้วยเป็นผ้าเชียร์สีแดงๆ อะ แต่ที่น่ารักก็คือ พี่MC เข้าใจไม่ตรงกันกับทีมงาน เลยไปดีงแฟนออกมาจากด๊อง แล้วด๊องก็เดินตาม (ฮ๊ากกกกกก น่ารักกกกก)
 
 
 
 
เธอน่ารักกับทุกคนจริงๆๆ พอจะจบ เรากับเพื่อน มองหน้ากันแล้วออกวิ่ง
 
 
 
 
 
ตอนแรกว่าจะลงไปตรงที่เดิม แต่อะไรก็ไม่รู้ดลใจให้วิ่งไปลานจอดรถ วิ่งขึ้นลงอยู่ตั้งนาน แฟนๆๆ ก็เริ่มวิ่งตามกันออกมา
 
 
 
 
แต่มันงงมากว่าไปทางไหน เราตัดสินใจลงไปข้างล่าง พอดีกับมีคนที่อยู่ข้างบนถามยาม พี่ยามบอกว่า "นู่นนน เค้าออกไปแล้ว" เท่านั้นล่ะ เราวิ่งลงจากลานจอดรถเลย เพราะเห็นว่ามีรถตู้เพิ่งลงไป   มายเฟรนผู้ไม่มีแรง แม่งไม่รู้เอาแรงจากไหน มันวิ่งนำฉิวไม่สนใจเราเลย 555
 
 
 
 
วิ่งลงไปชั้น G ตามทางรถลงไป ก็ไปเจอกับอีกกลุ่มที่วิ่งมาเหมือนกัน การ์ดเยอะมากกกก เป็นฝูงเลย แล้วอิพี่คนที่แม่งบอกว่าห้องน้ำปิด ก็ตะโกนตะคอกเลย "เฮ้ยยยย!! หยุด ชิดกำแพง ชิดกำแพงเลย" เอิบ ให้กุชิดกำแพง เพื่อออออ?? กุไม่ใช่ผู้ต้องหานะ แต่ก็ไม่มีใครฟัง 555
 
 
 
 
วิ่งไปก็เริ่มมึน แล้วก็มีใครก็ไม่รู้พูดว่า ทงแฮๆๆๆๆ เท่านั้นล่ะ เพิ่งเห็นผู้ชายตัวเล็กๆๆ ในกลุ่มการ์ดชุดดำ อดสครีมไม่ได้กรี๊ดดดดด
 
 
 
 
ทีมประสานงานคิดว่าคงเอาคุณชายขึ้นรถไม่ได้แน่ก็เลยเอาเธอกลับเข้าไปข้างใน ระหว่างนั้นก็มีการ์ดมาตั้งไลน์ พอพี่การ์ดเอาแขนขึ้นมา เราก็เอาตัวไปแขวนกับแขนการ์ดทันที ไม่คิดแล้วว่าแขนใครก็ไม่รู้ เหนื่อยมากกกกกก 
 
 
 
 
 พอซักพัก เธอก็ออกมาก อ๊กกก น่ารักสุดๆๆ โบกไม้โบกมือ เธอมาพร้อมกล้องโพลารอย    ทันใดนั้น ทุกคนก็เกิดการสามัคคีชุมนุมขึ้นมาทันที แต่ละคนต่างพยายามยัดตัวเองเข้ามาในเผรมด๊องให้ได้ 555 แล้วเธอก็ยิ้มน่ารักก่อนจะขึ้นรถจากไป
 
 
 
 
พอเธอจากไปก็เพิ่งมาสังเกตสิ่งรอบข้าง มันคือทางขนของอะ แล้วแบบแฟนๆ ก็น้อยมากกกกกก มีประมาณยี่สิบกว่าคนเองมั้ง มึนมากกก ว่าจะกลับเข้าไปยังไง แล้วก็ได้ตรัสรู้ว่า คุณชายลงมาจากข้างบนด้วยลิฟท์ขนของ โอ้วววว
 
 
 
 
 
สรุป งาน press ไม่ได้สนใจ สครีมเอาใกล้พอ โดนแอทแทคหลายอย่างมากๆๆ
 
 
 
 
 
 
ปล. อาจจะพิมพ์ผิดเยอะ นะคะเพราะพิมพ์ในแพด มันอัดอั้น อยากจะเก็บไว้เป็นความทรงจำ
ปล2. คนเขียนไม่ใช่เมนด๊องนะคะ  และก็ไม่ได้เป็น ellf ด้วยค่ะ
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เท่าที่ตามมาตลอดรู้สึกว่างานนี้จะฝช้ชีวิตช่วงวัยรุ่นได้คุ้ม

ที่สุด คึคึคึ ถ้าเทอลืมเล่าเรื่องที่พอออกจะลิฟต์ขนของแล้วกุ

ตะโกนด่าการ์ดอ่ะ5555 เป็นอะไรที่สุดๆแล้วชีวิตนี้ ไป26

บา่ท กลับอีก 26 บาท คุ้มเกินคุ้มจริงๆ ถ้าทำการค้าละก็

รวยเละแน่5555

ปลล. ด็องไม่น่าจะสูงถึง 170 ซม.ด้วยล่ะ หุหุ

#1 By lupang (58.8.129.165) on 2012-01-26 17:37